'‘belajar bercinta dari dia’’

( menaip sambil2 ber Anatomy :) )

'‘belajar bercinta dari dia’’

dialah orangnya..

ingt saat tu?

awk dan die same2 tak perasan.

die punye kehidupan dia.awk punye kehidupan awk.

tp tu mase tu.untuk.mase depan die ataupun awk.dua2 pun tak pernah tau.

die mungkin pernah berdoa.tp die tak doakan awk.

die mungkin pernah berharap.tp die tak harapkan awk.

tp si Penerima Doa,tak pernah pula ‘’pekak’’ kan?.

mase tu awk.awk tk pernah nmpak die.die pun tak pernah tgok awk.

mcm sy kate td.die tk perasan pun awk ade disisinye.

awk lg la tak perasan kan?.

tp,snanye.awk da smakin rapat dgn die.

cume,

awk dgn die,tetap tak perasan jugak

awk,

dulu awk tak makan,skrg awk da makan

dulu die makan sikit,skrg die makan banyk.

dulu awk tak senyum ,skrg awk pandai da snyum2.

dulu die ade 1 senyum,skrg die ade 2 senyum.

cume, die masih tk perasan. dan Awak pun sama.

sbb itulah unik kasih ini.datang tanpa perancangan.

tp aturan Tuhan.kan?

mase berdetik.

awk makin rapat dgnnya.awk bertaut padanya.

dia mula rase pelik.die mule perasan sesuatu.

dia mula memikirkan sesuatu.dia mula melupakan dirinya.

dia rasekan perubahan pada dirinya.tp die tetap tak perasan.

tibe2.

awk ngade2.

awk nak itu la ,awk nak inilah.

puas die penuhkan selera awk.

walaupun dia sangat2 letih.sangat2 penat.

die pun tak tahu nape dia jadi macam tu.

sbb die tetap tak perasan lagi.same la macam awk kan.

ingat tak?

awk,

mase tu.awk semakin rapat dgnnye

die mula rasekan kehadiran awk.

mase tu awk mintak macam2 kan?

satu2 die penuhkan lg.

tp dia tetap tersenyum dan bahagia.

mungkin,dia dapat rasakan.

awklah bakal penyeri kehidupannya nanti.

tapi...awk tetap takkan perasan.bkn salah awk.

awk tak pernah ‘’nampak’’ die.

awk teruskan kehidupan awk.

die teruskan kehidupan die.

kehadiran awk,membuatkan kehidupannya lebih sempurna.

ya.die letih.die penat.die lelah.kadang2 hampir die putus asa.

tp die taknk awk tau.die nak awk bahagia.

sbb tu awk masih tak tau.

mase berlalu lg.

bgnye.biarlah begini.

die tahu awk bahagia.walaupun awk tak kenal die siape.

dan die,tidaklah kenal awk sehebat teman2 awk.

tapi,

awk takkan selalu bersamanya.

awk tak mungkin teruskan hubungan begini dgnnya.

kerana.disitu ade batas,ade masa,ade cara.

yang Tuhan telah tentukan.

Saat perpisahan tu mungkin hadir.

Walaupun tak mungkin ade sedetik keinginan pun dihatinya.

dia hanya berdoa.

Orang ,

yang akan memegang awk nanti.

yang akan membahagiakan awk nanti.

akan menjaga awk sprt mane dia menjaga awk.

walaupun sebentar.

disaat mungkin dia x berdaya lg .

saat itulah die berkate…

‘’abg,sambutlah anak kita nanti,azan kan dia..’’

dan ketika itu..

awk juga masih tidak perasan kasih sayangnnya kan?

kerana bukan wajahnya yg pertama untuk awk.

kerana bukan sentuhannya yang pertama untuk awk.

kerana bukan senyumannya yg pertama untuk awk.

tp kasihnya?...

‘’syukran ya Ummi’

ucaplah ini,walau sebentar di ganggang telefon untuknya.

paling kurang,Ummi mengajar kita apa itu kasih.

syukran ya Sheikh Aiman Mukhtaram.

Salam. Alhamdulillah,masih ade yg sudi memberikan mase sbentar mmbace post2 diblog ini.Walaupun tidaklah sehebat blog Dr Mahathir,tidak sebernas pemikiran Ahadiat Akashah dan tak pula sepuitis ‘’Ayahda Sastera’’ A.Samad Said,mata anda tetap disini.=)syukran.

‘’Syukran jazillan,ya Sheikh Aiman’,sambil selempar senyuman terbaik penuh kesyukuran sy berikan.

Mungkin kerana kekurangan vocab arabic ammiyyah (mesir language),sy rase sungguh menyesal tidak dpt menyampaikan penghargaan sy sebaik2nya.Biasenye budaya arab,apabila hendak berpisah,pelbagai2 kata2 puitis diberikan semase dlm berjabat tngan.Semoga Allah smpaikan perhargaan sy pdnye dlm bentuk yg lain.

Zohor sy ketika itu seperti hari lain2nya.Sekirannye terlewat sedikit,sy akan beralih ke masjid di simpang empat agak jauh dr rumah sy.Dari takbir sehingga 2 salam.Semuanye seperti biasa.Sy Sandarkan bahu kiri sy yg masih rase kesakitan dulu ke dinding masjid.Beban dan segala keletihan sy seakan berpindah ke ceracak2 besi yg mengutuhkan masjid tersebut.Sy tertunduk,memikirkan beberape perkara smbil mulut sy terus ‘’membodek2’ ‘ pencipta sy agar terus diberi kekuatan seperti kuatnya hati2 para Nabi2 Allah.Sy terus dibuai diri sy,didalam keheningan masjid An-Nur.

‘’Salam ya akhi(saudara),’’.Tidak garau dan tidak pula terlalu lembut.Satu suara menyergah sy dr tepi.Sambil menoleh,hadir pula tangannya mengusap2 belakang sy.Sebahagian lg kekusutan yg ade, terase ditarik2 oleh jari jemarinya.Lega.

‘’wsalam wbt’’.Ringkas sahaje dr sy,kerana masih menikmati ketenangan td.Sy terus menatapi wajahnya.Orangnya sederhana tinggi,berjanggut tebal,berwajah cerah dan berserban.Sebahagian lg kekusutan ditukar bersama senyumannya yg menyenangkan.Sy terus mendepaninya dlm keadaan bersila smbil cuba membaca apa yg Allah sedang aturkan ini.

‘’keif hal ya akhi,enta malizi?.Beliau memulakan taaruff dan sy menyusulinya.Beliau lulusan Azhar dan kini sedang berada diMesiR sebentar.Diawal bulan 4 nanti,beliau akan kembali ke Qatar untuk meneruskan usaha dakwahnya disana.Disana juga beliau menjadi mudir untuk sekolah di bawah cawangan Al-Azhar.Semoga Allah permudahkan beliau.
Kami mula rancak berbicara.Dari permasalahan di Malaysia sehingga lah apa yang berlaku di saentero dunia.Kurafat,bida’ah,syiah,ahli-sunnah dan bermacam2 lg.Sudah pasti sy yg banyak mengangguk,terase kerdil ilmu ini didepan para ulama’.Kalamnya tersusun ,bersilang bersama hadis2 dan al-quran.Kadang2 bukan kerana isi yang ingin disampaikan membuatkan sy terasa senang,tetapi senyuman,pandangannya,sentuhan2 ukhuwwah ketika berbicara dan adab2nya.’Inilah ciri2 daie’,bisik hati sy ketika itu

Sy cuba membaca perancangan Allah.Mungkin,kehadiran beliau mmg ingin merungkai beberapa perkara yg terbuku dihati sy.Hanya di rumah Allah tempatnya bermula ketenangan.Sy cuba menghulurkan benang2 yg tersimpul,satu persatu pula beliau longgarkan.Begitulah bagaimana beliau ‘memudahkan’ apa yg sy rase susah selama ini.Kadang2 terangguk2,kadang2 tergeleng2,begitulah sy saat itu.

1jam kami berbicara.Kemudian die perlu beredar diatas urusan lain.Bicara2 ukhuwah yg sy rasekan 1 jam itu sy pasti sy akan rindukannya.Dari 1 jam bersamanya,beliau meninggalkan sy dgn mutiara2 yg sngt bermakna.Dan sy harap dpt kongsikannye.
My beloved friends,lihatlah ruang2 nasihat yg Allah berikan pd kita.Kadang2 tanpa kita sangka di datangkan kita ‘mulut2nya’ untuk mengingatkan kita.Untuk sy,mungkin syeikh itu.Dan untuk anda,mngkin ada yg lainnya.Kerana itu Allah berkata,

‘’…berjalanlah kamu ke segenap bumi,dan menyaksikan pengajaran2 untuk orang yg mendustakan Rasulnya’’-Al-imran-

Jd,belajarlah untuk keluar dari kepompong.Bukan duduk dirumah sahaja,menjadi pencuci pinggan yg setia.=).Insya Allah2.

‘’Diwajibkan keatas kamu untuk berperang,padahal itu tidak menyenangkan kamu.Tetapi boleh jd kamu tidak menyenangi sesuatu perkara,padahal itu baik bagimu.Dan boleh jd kamu menyukai sesuatu,padahal itu tidak baik bagimu,Allah mengetahui,dan kamu tidak mengetahuinya’’-Al-baqarah-

Dari banyak2 perkara,sy suka huraikan pesanan ini.Sesungguhnya,Allah menciptakan kebanyakan perkara itu tidak pasti.Sedar kan?Bila kita baca ayat al-quran ini,kita akan rasakan tak adil lah Allah buat macam ni.Macam mane nak tau itu baik ke tak?Yang ini baik ke tak?takda jawapanlah owh YA Allah =)Atau ayat quran itu yg salah?tak mungkin.Tp,itulah Allah.Die mahu mengajar hambanya bergantung sahaja pdNya,yakin pdNya dan berdoa hanya pdNya.

Tapi,ada formulanya.Sangat penting untuk iman kita.
‘’Segalanya adalah baik jika dari Allah’’
Jd,tak perlu risaulah ape2 yg berlaku.Yang penting kita sedar apa yg sedang berlaku dan jgn berjauhan drNYA.=)
InsyaAllah,teruskan berdoa.Lupakan diri kita bila berdoa ttg kebahagiaan.Dahulukan kebahagian mereka disekeliling kita.Ameen.

(tenext Cyber Cafe,Kaherah,Isnin)

belajar dari 2 senyuman

salam.santai2 skit.:)
hari2 yg berlalu agak berat bg sy.terasa hari ini baru berdaftar sebagai student Medic,begitu teruja pergi ke kuliah mcm hari pertama(setelah sekian lame).:).Alhamdulillah.Btw,smlm ,syukur Dia mudahkan prjlanan ke kaherah.
Sy kesane atas beberape urusan,moga Allah mudahkan.Setelah berulang alik 2 minggu.

sprt biase.Sy pun serampang dua mata~ =)
sy diberi keizinan smlm untuk belajar dr dua senyuman yg terlalu mahal bg sy dan berat agaknye sy tak dididik seharian dgn senyuman2 ini.

Ini hadiah mesir untuk sy.
Ini didikan paling kuat yg sy perlukan.sy rase anda pun same.Bile melihat mereka tersnyum(berbeza yg tidak tersenyum),sy bertanye pd diri sendiri.''Senyuman untuk apekah itu'' ''Macam mane mereka boleh tersenym''.
Kadang2 kita melihat,kesusahan seseorang itu,cukup untuk kita rase kita tak susah mane pun.Cume kite tidak berape bersyukur.kerna tdk merasa kehilangan,kita tak prasan mkn,minum,mandi,tidur dn mcm2 nikmat lg,rupenye itulah yg memantainkan snyuman kte slme ini.tp,kita =),perli2 Allah dlm kelakuan kita.sprt tiada nikmat langsung yg Dia berikan.kan?
siape mereka?'

snyuman kedua,
sy tak tahu.mngkin sy je kot.atau pun anda juga rase sprt mane sy?Kdang2 bile sy terase begitu ''sesak'' dgn pelbagai perkara,sy berjalan2 sekitar Mesir.Nmpak pelik kan.=),Sy tingglkan sentimen tua or mude..hehe,bermain2 ngn kanak2 ditepi2 jalan.Sy kejar derang,derang kejar sy..lame2 cam sy je yg kejar derang.
kadang2,sy buat magic kt derang.hasilnye?hehe..derang takut adela.derang kate sy ahli sihir.Yang ni jgn ikut.hehe
btw,snanye ape yg sy dpt dr derang?kanak2 ni Allah jadikan tak pk bnyk perkara.dan mereka sgt2 jujur.apa yg mereka buat,ape yg mereka kate,itulah mereka.Sy sngt selesa bile bersame mereka,mngkin kerana sy jenis yg bergaul dgn pelbagai jenis manusia.Dan sy merasai si 'Dewasa'2 yg bermuka2,di sini lain,di sana lain.Berkata lain,niat lain.kadang2 letih hati ni nk menerima si dewasa ni.:).tp,itulah dunia.
so,smlm.Ini serampang dua mate sy,boleh sy katekan ini ''Syurga'' sy didunia.Madrasah Asma' Fahmi Qaumiyyah~ :)

tunggu derang keluar skolah.skolah bermule seawal 8-2.00ptg.


ni pintu masuk skolah.sy da ready2 kat tepi skolah.ade misi!.segan la kononnye sy memule~wat2 cam pelancong hehe..teringat plak time kecik2 dulu .



gamba kanan ni.Umar,ahmad,n sape2 ntah lagi sy tak ingt sngt.derang sngt2 la aktif.
''enta minnin''?,''ismak eh''?''tal'ab qurrah''?abes sume die tanye.tp paling tak leh lupe.bile cikgu derang dtg,sume lintang pukang lari..''huwa mudarris wahish''(die guru jahat..) ,salah sorng bisik kat sy.hehe

left picture.Maryam.huhu.Lelaki bertudung kot~.Aktif !
''you know2'',(1o kali die ulang ulang)...''i'm crazy2''
sy gelak je la.sy tnye, ''ley enti athwal minhim''(knape lg tinggi dr lelain)
''aaa..huwa a'rif kallim arabi''(die tahu ckp arabic)die pun lari tk tentu pasal..:)
''hiyaa MAMA alaina''(die tu cam mak kitorang).sorg budak laki sampuk.
mmg slambe la korg ni..

lepas 40 minit kot,sy pun pulang.tp sy da janji untuk main ngn derang ahad ni.nak ikut?.
---
so,tu kekuatan sy.:).Insya Allah,Allah kan baik.Die akan beri ruang untuk kite tersenyum bile kite memerlukan.Tp,be ready untuk melihat org lain tersenyum bila kite terpakse bermuram untuk snyuman die.Kerana snyuman org yg pnting pd kita lebih pnting dr snyuman kite sndiri.
wallua'lam.
there is a miracle in impossible?.Berdoa sajelah.one day guys,Dia mmberi ,dan Dia tahu kenape die megambilnye smule.even,belum smpat kite tersenyum menampakkan gusi.

''aturkan untuk kami perjalanan ini,jgn biarkan kami mengaturkannya sendiri''
ameen